Doorgaan naar hoofdcontent

Wijsheid en waterschoentjes





Ik had moeten luisteren toen mijn moeder me zei niet met mijn hagelnieuwe fonkelende waterschoenen in de rivier te stappen. Man, wat hield ik van die schoenen. Ik hield van hoe ze voelden en van hoe ze eruit zagen. Die van mij waren heldere instappers met glitters erin. Ik stelde me voor dat Assepoesters muiltjes net zo ontworpen waren. Maar bovenal hield ik van het geluid dat ze maakten wanneer ik op bepaalde oppervlaktes liep, bijna net als hoge hakken. Die dingen waren in de jaren tachtig "in" en ik had een gloednieuw paar gekregen vlak voordat we met mijn tante en neven naar de rivier gingen.

Het probleem was dat ik het haatte om in de rivier rond te waden. Het slijmerige gevoel van de planten, de angst dat iets me zou kunnen bijten, en de puntige rotsen die mijn voeten bleven prikken moesten vermeden worden. Dus wanneer we met de boot naar een andere zanderige plek voeren, droeg ik mijn waterschoenen in het water. Dat was nog een ander groot voordeel van deze schoenen: ze mochten nat worden!

Ik stond tot mijn middel in het water toen ik uit balans werd geduwd en een van mijn schoenen uit schoot. In paniek zocht ik er overal naar, maar hij was weg. Intens afgrijzen komt niet eens in de buurt bij wat ik voelde toen ik uit dat water liep. Ik huilde, natuurlijk, maar dat bracht mijn geweldige schoen niet terug. Had ik maar geluisterd.

Het is een gek verhaal, maar het laat nog steeds de waarheid zien over wijsheid en dwaasheid. Een wijs persoon luistert naar het advies dat anderen hem geven, vooral naar hen die ouder en wijzer zijn in hun (geloofs)leven.

Had ik geluisterd naar mijn moeders wijsheid dan had ik mijn schoenen niet verloren. In Esther zien we hoe wijsheid die wordt gedeeld en opgevolgd leidt naar een nog veel belangrijkere uitkomst.
Esther was nu koningin. God had haar voor een zeer speciaal doel op de troon geplaatst - om Zijn volk te beschermen. Dit verhaal herinnert ons eraan dat God elk van ons met een specifieke bedoeling geplaatst heeft op de plek waar we zijn. We weten er dan wel niet alles van op dit moment, maar we weten wel veel van de bedoelingen voor ons lot in het leven. Als je een echtgenoot hebt en een familie, dan is dat om hen te dienen en om hen Christus te laten zien. Hij is hun enige hoop op redding.  Als je vrienden hebt, dan is het om een goddelijk voorbeeld voor ze te zijn en ze te bemoedigen. Als je in moet klokken bij je werk dan is het om God eer te bewijzen door je trouw en werkethos.

Ondanks dat Esther koningin was, legde ze het advies dat Mordechai haar gaf (om haar etniciteit geheim te houden) niet naast zich neer. Ze eerde hem niet alleen door naar zijn raad te luisteren, maar door te doen wat hij adviseerde.

Er zijn twee prachtige dingen zichtbaar hier.

1. Het eren van leeftijd
Veel mensen negeren de ouderen. Ze worden gezien als irrelevant en onnodig. In het westen plaatsen we ze in groepen waar ze met anderen van hun leeftijd kunnen leven. Soms doen we dit om onszelf te ontlasten, om niet meer voor ze te hoeven zorgen, naar ze te luisteren of daadwerkelijk van ze te houden. Voor het grootste gedeelte eren we de grijze haren in de Amerikaanse cultuur niet. Maar Esther respecteerde Mordechai, een oudere man, en ze luisterde naar wat hij te zeggen had. Met leeftijd komt ervaring en wijsheid. "Grijsheid is een sierlijke kroon, ze wordt gevonden op de weg van de gerechtigheid." (Spreuken 16:31)

2. Het eren van wijsheid
Esther respecteerde Mordechai. Ze knikte niet betuttelend, maar ze luisterde en volgde zijn raad op. Ze wist dat hij meer inzicht had dan zij. Ze wist dat "de wijsheid bij de oudsten is, en het inzicht bij de lengte van dagen." (Job 12:12)

We hebben wijsheid nodig. En God geeft die wijsheid trouw aan hen die ernaar zoeken; aan hen die erom vragen (Jakobus 1:5). We moeten klaar zijn om het te zoeken wanneer we het nodig hebben en ernaar handelen wanneer we het horen. Het boek Spreuken vertelt ons steeds weer over de schoonheid en waarde van wijsheid. Wijsheid is een kenmerk van iemand die de Heer vreest, die volwassen is in het geloof en die een impact zal hebben op anderen.

Kijkend naar Jezus.


Reacties