Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Nederig van geest

Er is een stukje uit het boek Esther dat altijd als een film door mijn hoofd speelt. Er is een cruciale plotwending in dat verhaal. Wij kennen het hele verhaal, dus we weten dat de koning nadacht hoe hij Mordechai kon eren voor zijn loyaliteit. We zien dat Haman onbedoeld zijn eigen kuil graaft, en we zien hoe de trotse veronderstellingen van Haman zijn publieke schande en ultieme dood veroorzaken.
Het lijkt alsof ik ineen krimp als ik het verhaal lees, omdat ik weet hoe gemakkelijk het is om trots en eigenwaan in mijn leven toe te laten. Ik moet denken aan een moment waarop we probeerden één van onze dochtertjes iets te leren over nederigheid. Ironisch genoeg miste ze het punt dat ik probeerde te maken en ze zei: "Ja, ik ben de beste in nederigheid."  We zijn allemaal ‘onder constructie’, of niet dan?
De Schrift waarschuwt ons specifiek voor het pronken met onze eigen daden om onze eigenwaarde te vergroten. Spreuken 25: 6 zegt: "Praal niet voor de ogen van een koning en …
Recente posts

Zegen wie u vervloeken

Toen nam Haman dat gewaad en dat paard, kleedde Mordechai met het gewaad, deed hem rijdenover het plein van de stad en riep voor hem uit: “Zo wordt gedaan met de man aan wie het de koning  behaagt eer te bewijzen!” Esther 6:11
Dit vers is een perfecte samenvatting van wat we bij het bestuderen van het boek Esther deze week zagen gebeuren.
Haman denkt dat de koning hem eer gaat bewijzen, maar het tegendeel is waar: het is Mordechai die deze bijzondere gunst ontvangt. Na deze zwartste dag in Hamans leven gaat hij naar huis, verteerd door schaamte. Niets kan hij doen tegen deze man die hij meer dan wie ook haat.
En Mordechai? Die gaat terug naar de poort van de koning. Hij is nog steeds bezorgd over de dreiging die de Joden boven het hoofd hangt en gaat direct terug naar het paleis. De eer die hem is bewezen, stijgt hem niet naar het hoofd.
De man die Haman zo vervloekte, werd nu verhoogd en begunstigd. En Haman, die zo streefde naar zijn eigen verheffing, werd vervloekt. Ik wil het even h…

Trots, eer en een magistrale mislukking

Het is alsof hij jarenlang op dit moment heeft gewacht… Al zijn dromen zullen binnenkort uitkomen… In gedachten heeft hij dit moment al beleefd en zijn verlangen is zo sterk dat hij de koninklijke mantel al om zijn schouders kan voelen. Het lijkt alsof hij het gejuich en het applaus van het volk al kan horen, terwijl zijn naam door de hele stad weerklinkt. “Zo wordt gedaan met de man aan wie het de koning behaagt eer te bewijzen!”
Ja, Haman had hier lang van gedroomd. Nu zou het eindelijk werkelijkheid worden! “Natuurlijk wil de koning mij eren. Ik ben degene die hem het beste en het meeste dient, waarom zou hij iemand anders willen eren?”
Haman leefde in een wereld vol van ‘ik’ en ‘mijzelf’… hij bewonderde zichzelf het meest. 
Hij mag dan rijk zijn geweest, zijn hart verlangde naar iets wat hij met al zijn geld niet kon kopen: eer. 
Is het je al eens opgevallen hoe vaak hij het woord ‘eer’ gebruikt wanneer hij beschrijft wat er precies gedaan moet worden met die ene man? Laten we eens ki…

Slapeloos in Perzië

We laten het drama van vorige week achter ons. Hamans plande de ondergang van Mordechai. De galg werd gebouwd en Haman was blij dat het voor eens en altijd gedaan zou zijn met Mordechai, die hem constant irriteerde.
Maar God...
We lezen deze zin op verschillende plekken in de bijbel, en hoewel het er niet letterlijk staat in het boek Esther, wordt het wel geïmpliceerd door de gebeurtenissen die zich ontvouwen.
Maar God had andere plannen. Slaap is een geschenk van onze HEER (Psalm 127:2) en Hij kiest ervoor om koning Xerxes de slaap te onthouden die bewuste nacht. Hij gebruikt de slapeloosheid van de koning om de ondergang van een man in gang te zetten en de redding van een compleet volk. In plaats van te vragen om wat rustgevende muziek zoals koning Saul vaak deed (1 Samuel 16:23), laat Xerxes het gedenkboek, de kronieken, halen. Dit klinkt misschien als een saai boek met droge feiten, maar eigenlijk was het een erg interessant werk dat geschreven was in dichtvorm.
"De kronieken wer…

Ons verlangen naar betekenis

Ah, Haman. De schurk in het verhaal. Wat is het heerlijk om hem te haten. De hoogmoedige bedrieger. Als dit een Disneyfilm zou zijn, dan zou er laffe duivelse muziek hem vergezellen als hij in beeld zou komen.
En toch.
Ik kan het niet helpen dat ik medelijden heb met deze schurk. Haman hunkerde er boven alles naar om betekenisvol te zijn. Hij wilde niet alleen om betekenisvol te zijn, maar hij wilde dat iedereen zou weten en zou zien dat hij ertoe deed. Hij vond het maar wat interessant dat hij alleen was uitgenodigd hij voor het feest met de twee koninklijken. Maar wat Mordechai deed, schoot hem in het verkeerde keelgat. Toen Haman vol vreugde en met een blij hart naar buiten liep en zag dat Mordechai weer niet voor hem beefde of opstond, werd hij vervuld met razernij (Esther 5:9). Wederom toont Mordechai Haman niet het juiste respect en dat maakt Haman razend. Omdat Hamans ego zo fragiel is, is er maar weinig nodig om hem te choqueren.
"Zijn emotionele touwtjes waren in handen van…

De kracht van 'pauze'

do
Ik kan me het tafereel bijna voor de geest halen ...
Een prachtig gedecoreerde tafel versierd met alles waar de koning van hield. Elk detail van deze belangrijke nacht, van de eerste tot de laatste gang met alles wat daarbij hoorde, was zorgvuldig gepland en uitgevoerd. Esther was een koningin die haar koning kende en haar koning hield van banketten. Hij hield er zelfs heel véél van.
Hoe kan ze beter namens haar volk met haar koning spreken dan hem en zijn goede vriend eerst uit te nodigen voor een speciale maaltijd! Kom op meiden, we weten allemaal dat de liefde van de man door de maag gaat en dat we daar gebruik van moeten maken om hun harten te bereiken! Esther was niet gek.
Maar er gebeurde iets die avond bij het banket. Ergens tussen voorgerechten en dessert voelde Esther dat God haar liet zien dat Zijn wil was dat ze zou wachten met het doen van haar verzoek. Denk je eens in hoe moeilijk dat moet zijn geweest! Hoe groot de druk was van de duizenden mannen-, vrouwen- en kinderleve…

In vol vertrouwen voorwaarts

Ik vraag me af hoe Esther zich voelde toen zij op die derde dag de zon zag opgaan.
“Op de derde dag nu hulde Esther zich in een koninklijk gewaad en ging staan in de binnenste voorhof van het paleis van de koning…” Esther 5:1.
Aan het eind van die dag zou Esther óf een heldin zijn óf dood zijn. Oei. Ik weet wel zeker dat ik de neiging zou hebben om terug te kruipen in mijn bed, en met de dekens over mijn hoofd  wanhopig zou bidden of God geen andere vrouw kon vinden – of een andere manier – om Zijn volk te redden.
Waarom ik?
Waarom hier?
Waarom nu?
Vaak stellen we zulke vragen aan God als Hij ons opdraagt om moedig te zijn in situaties die bepaald niet ideaal te noemen zijn. Als wij op zo’n “derde dag” opstaan en de tijd is daar om in geloof die stap te doen en vanuit de voorbereidingsfase over te gaan naar de daadwerkelijke uitvoering van moeilijke opdrachten voor God. Wow, wat zijn we dapper tijdens de voorbereiding, maar als het tijd wordt voor de volgende stap…? 
Is er echt geen gemak…