Doorgaan naar hoofdcontent

De kracht van 'pauze'


do

Ik kan me het tafereel bijna voor de geest halen ...

Een prachtig gedecoreerde tafel versierd met alles waar de koning van hield. Elk detail van deze belangrijke nacht, van de eerste tot de laatste gang met alles wat daarbij hoorde, was zorgvuldig gepland en uitgevoerd. Esther was een koningin die haar koning kende en haar koning hield van banketten. Hij hield er zelfs heel véél van.

Hoe kan ze beter namens haar volk met haar koning spreken dan hem en zijn goede vriend eerst uit te nodigen voor een speciale maaltijd! Kom op meiden, we weten allemaal dat de liefde van de man door de maag gaat en dat we daar gebruik van moeten maken om hun harten te bereiken! Esther was niet gek.

Maar er gebeurde iets die avond bij het banket. Ergens tussen voorgerechten en dessert voelde Esther dat God haar liet zien dat Zijn wil was dat ze zou wachten met het doen van haar verzoek. Denk je eens in hoe moeilijk dat moet zijn geweest! Hoe groot de druk was van de duizenden mannen-, vrouwen- en kinderlevens die op het spel stonden. Haar woorden moesten perfect zijn, de maaltijd vlekkeloos. Alles moest precies zo gaan als gepland... en toen ging het ineens anders. Persoonlijk zou ik dit soort situaties liever direct goed afhandelen, dan de pijn verlengen door nóg een dag te wachten en nóg een etentje te plannen. Maar Esther niet. Ze was een vrouw die bereid was op de Heer te wachten, zelfs al was het op dat moment nog zo onlogisch voor haar.  Ze had een stevig geworteld vertrouwen in God, in Zijn wil en in Zijn timing. Ze was bereid te wachten als dat was wat haar Heer van haar vroeg.

En dus wachtte ze.

“Als ik genade heb gevonden in de ogen van de koning, en als het de koning goeddunkt op mijn vraag in te gaan en aan mijn verzoek te voldoen, laat dan de koning met Haman naar de maaltijd komen die ik voor hen zal aanrichten en dan zal ik morgen doen overeenkomstig het woord van de koning. ” Esther 5: 8
Esther was een koningin die wist wanneer ze moest zwijgen of spreken en ze kende de kracht die daarvan uitging.

"Een woord op het juiste moment gesproken, is als gouden appels in zilveren schalen." Spreuken 25:11
De juiste woorden op het juiste moment, in de juiste setting... dat was waar Esther naar streefde.  Soms weten we wat er gezegd moet worden, maar alleen niet wannéér. Esther voelde dat God aan de rem trok en daarom stelde ze haar verzoek uit.

“God legde het in het hart van Esther om haar verzoekschrift een dag langer uit te stellen; zij wist het niet, maar God wist wat er diezelfde nacht zou gebeuren. ”- Matthew Henry
God was druk aan het werk in de tijd dat Esther wachtte.

Hij doet hetzelfde voor ons.

Lieve vriendin, wees niet ontmoedigd als je in een seizoen van wachten zit. Verlies de moed niet als je het gevoel hebt dat God je op de 'pauzeknop' heeft laten drukken. Misschien is het de wens om te trouwen, maar de juiste man is nog niet in je leven gekomen. Of misschien is het de wens om een gezin te stichten, maar God heeft je niet gezegend met een kind. Misschien, heel misschien, is het in de stilte, de onbeantwoorde gebeden, de vertraging ... in de pauze van het leven dat God achter de schermen werkt, en een verbazingwekkende wending geeft aan het verhaal van gebeurtenissen dat Hij schrijft,  dat nog moet worden onthuld.

Soms denk ik dat God een deel van zijn beste werk doet in de 'pauzes' van ons leven.

Verlies de moed niet, lieve zus, als je in een 'pauze' zit ... je weet nooit wat Gods toekomst zal brengen.

Een slapeloze nacht lag in het verschiet en een verbazingwekkende wending van gebeurtenissen was in de maak.

Heb God groots lief!


Gespreksstof: wat heeft God je geleerd in de 'pauzes' van je leven? Laten we elkaar vandaag bemoedigen!




Reacties