Doorgaan naar hoofdcontent

Oprecht berouw



Berouw is zo belangrijk in het leven van een christen. De eerste boodschap van Johannes de Doper en van Jezus ging over berouw. Het lijkt misschien vreemd om berouw te hebben over onze zonden, als Jezus er al voor betaald heeft, maar omdat we toch telkens weer zondigen, terwijl God ons oproept om alle zonden weg te doen, moeten we ook telkens weer berouw hebben.

Bovendien, berouw hebben is goed voor ons. Het houdt ons nederig, want wie vindt het nu fijn om eigen misstappen toe te geven? En die nederigheid maakt onze harten weer ontvankelijk voor Gods gerechtigheid en dankbaar voor Zijn genade.

Ook al zegt de Bijbel heel veel over berouw, toch zijn veel gelovigen onzeker over wat het nu eigenlijk is en hoe het eruit ziet. Er is heel veel over berouw geschreven en ik wil graag iets met jullie delen over de stappen van berouw, zoals beschreven door Thomas Watson, een pastor uit de 17e eeuw.

Allereerst zijn definitie van berouw. Die is kort en gemakkelijk te onthouden.

“Berouw is die genade van Gods Geest, waardoor een zondaar innerlijk wordt verootmoedigd en uiterlijk wordt omgevormd.”
Het is bij berouw dus van essentiƫle betekenis dat het zowel innerlijk als uiterlijk is.

Oprecht berouw is een innerlijke verandering (van het hart) die uitwerkt in een uiterlijke verandering (van levenswandel).

Watson legt uit dat deze vorm van berouw uit 6 onderdelen bestaat.

1.      De zonde zien

Het is zo gemakkelijk om de zonde bij anderen te zien. We kunnen er veel tijd in steken,  en vaststellen wat er allemaal aan anderen mankeert en daar hard over oordelen, terwijl we ondertussen geen inzicht hebben in de ondeugden die in ons eigen hart rondwaren, of ze zelfs ontkennen.

Watson zegt: “De zonde moet eerst worden gezien – voordat je hem kunt betreuren. Vandaar dat ik tot de conclusie kom dat waar de zonde niet gezien wordt – er ook geen berouw kan zijn.”

2.      De zonde betreuren
Onze tweede stap is betreuren. Als eenmaal de sluier van onze zogenaamde goedheid is weggetrokken en we het duister zien dat zich in ons probeert te verstoppen – de ware reden die Christus naar het kruis bracht -  dan moet dat ons diep bedroefd maken. Bedroefd omdat we misschien zo gehecht zijn aan sommige zonden, en bedroefd omdat God ons alles geeft terwijl wij daar niet eens acht op slaan.

3.      De zonde belijden

“Droefheid is zo iets heftigs – dat het zich wil uiten. Het uit zich via de ogen door te huilen, en via de tong door te belijden.”

Thomas Watson zegt dat belijden een vorm is van jezelf beschuldigen. Doordat wij tegenover God onze verkeerde daden bekennen, zonder excuses, zonder het mooier te maken, zonder onze zonden te vergelijken met die van anderen. We leggen het volkomen open voor God.

4.      Schaamte over de zonde

Schaamte is geen woord waar we van houden en we houden er al helemaal niet van om schaamte te voelen. Maar als we echt van onze zonde af willen, dan behoren we ons ook ervoor te schamen.

Zonde is een teken van ondankbaarheid. Vanwege de zonde moest Jezus voor ons onuitsprekelijke angst en pijn doorstaan. De zonde laat ons zien hoe slecht wij uit onszelf  in werkelijkheid  ervoor staan, en hoe hard wij Jezus nodig hebben. Onze zonden geven te kennen dat wij geen vertrouwen hebben in Gods wegen. Ja, we hebben heel wat om ons voor te schamen.

5.      De zonde haten

Als we onze zonde zien, betreuren en belijden, en ons schamen als we inzien waarom we eigenlijk zondigen, en wat dat over ons zegt, dan moet dat ertoe leiden dat we de zonde gaan haten. Als we zien hoe beschadigend onze zonde is voor anderen en hoe blij we Satan ermee maken, dan moeten we de zonde gaan haten. Als we inzien dat onze zonde een miskenning is van alles wat God voor ons heeft gedaan, dan moeten we de zonde wel haten. Een diepe haat is het juiste gevoel ten opzichte van de zonde.

6.      De zonde de rug toekeren

        De laatste stap van berouw is je afkeren van de zonde. Als we onze zonde echt zijn gaan
        haten zal het ons verlangen zijn om ons ervan te bekeren en terug te vluchten naar God
        en Zijn weg, omdat er iets is veranderd in ons hart.

Bij sommige zonden kunnen deze stappen van oprecht berouw meteen heel snel  komen; het is misschien een kwestie van een paar minuten. Een andere keer, of bij andere zonden, kan het misschien dagen, weken of zelfs maanden duren.

We zondigen elke dag, we worden dagelijks afgeleid, en vaak vallen we terug in de behoefte om te zondigen. Ook als we op veel gebieden de overwinning behalen, zijn er toch telkens weer andere zonden waarop we moeten letten. Laten we dankbaar zijn dat degenen die in Jezus zijn, nooit om deze zonden zullen worden veroordeeld. Jezus heeft de straf al betaald, maar dagelijkse verootmoediging blijft nodig, want daardoor blijven onze harten open voor God en voor een godvrezend leven.

“Oprecht berouw bijt als een scherp zuur de ijzeren boeien van de zonde aan stukken” Thomas Watson.

 Kijkend naar Jezus,




Uitdaging Week 3: Bedenk deze week hoe jij kunt leven als een “Jozua”, en kunt kiezen om te wandelen in overwinning. Welke dingen zou je dan moeten veranderen, van welke dingen zou je berouw moeten hebben, of welke dingen zou je moeten gaan doen?





Reacties