Doorgaan naar hoofdcontent

De drastische maatregelen van God



Jona 2 is het beroemde gedeelte van Jona's verhaal waar hij wordt ingeslikt door een grote vis. Daar in die stinkende buik schreeuwt hij het uit naar de Heer. Beeld jezelf eens in dat je een minuut in zijn schoenen stond. Overboord gegooid, wat op zich al een angstaanjagende ervaring moet zijn, en nu is hij opgeslokt door een zeemonster, en nog steeds levend en wel. Ik zou in paniek zijn!
Je kunt op geen enkele manier zelf uit zo'n soort situatie geraken, het is daarom heel logisch dat Jona tot de Heer roept om hem te redden. 

God gaat een tamelijk drastische weg met Jona. Maar soms is dat de enige manier voor Hem om onze harten te bereiken en onze aandacht te trekken. Zonde is niet alleen lelijk, maar ook diep geworteld.

Ik ben nou niet wat je noemt een tuinman en ik schaam me om toe te geven dat we onkruid in onze tuin hebben gehad, dat zo hoog was opgeschoten, dat we het niet meer gewoon uit konden trekken en zelfs niet meer uitspitten met een schop. Er was iets nodig met meer kracht en scherpte. Net als bij bepaalde zonden. Hun ijzeren klauwen dringen zich onverzettelijk in ons weke hart en het kost tijd en pijn om die zonden uit te roeien.  
Hier zijn een paar redenen waarom God wellicht drastisch te werk moet gaan om onze aandacht te trekken en ons helpt die zonden te doden.

1. We zijn koppig.

Er zijn tijden dat we onze hakken in het zand zetten en weigeren om berouw te hebben van onze zonden. We willen het gewoon niet en daarom vertikken we het.

2. We koesteren de zonde.

Er zijn andere tijden dat we van onze zonden houden, zelfs als we last hebben van ons geweten. We denken dat deze zonden op wat voor manier dan ook, ons vervulling en geluk zullen geven. Daarom voeden we ze, snoeien ze, denkend dat we een prachtige rozenhaag in ons leven laten opbloeien. Terwijl alles wat we doen niets anders is, dan het onkruid laten opgroeien tot een boom, iets wat ons zal verstikken als God niet ingrijpt.

3. We negeren onze zonden.

We weten allemaal dat we zonden in ons leven hebben, maar in plaats van dat we de Heer vragen om ze ons te laten zien en dan het moeilijke werk te beginnen van berouw en ze uit te bannen, doen we alsof die zonden niet bestaan of zo slecht nog niet zijn. Maar met de tijd zullen deze zonden groeien of worden we ongevoelig voor de gevaren die er aan kleven.

Feitelijk komt het hierop neer dat we geen idee hebben hoe lelijk, gevaarlijk en stuitend onze zonden zijn. Als we het wisten zouden we ze haten. We zouden gebroken om vergeving vragen en alles eraan doen ze uit te roeien. We zouden zien dat onze zonden niet alleen effect hebben op ónze geestelijke gezondheid, maar ze hebben ook groot effect op anderen.

Kijk maar naar een paar dingen bij Jona. Hij geeft in zijn gebed nooit toe schuldig te zijn of vergeving te vragen. Hij blijft koppig en enigszins zelf-gerechtvaardigd (wat we later zullen zien). Hij is blind voor zijn zonden, en zijn weigering God te gehoorzamen raakt niet alleen hem, maar ook de zeelieden met wie hij was, en de mensen van Ninevé die hij verondersteld werd te bekeren.

Ironisch genoeg is Jona meer dan bereid de genade van de Heer te ontvangen als hij in de buik van de vis zit, maar diezelfde genade misgunt hij de inwoners van Ninevé.

Zonde is een ernstige zaak, of we dat nu inzien of niet. Soms wil de Heer onze aandacht trekken langs de moeilijke weg, om onze handen open te werken, zodat we kunnen beginnen de zonden waar we niet van kunnen scheiden, te laten gaan  - maar die ons langzaam doden. Wees dankbaar voor deze genade in je leven.

Kijkend naar Jezus,

    

Reacties