Doorgaan naar hoofdcontent

Gekenmerkt door Dankbaarheid


En het gebeurde, toen Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij dwars door Samaria en Galilea heen trok. En toen Hij een zeker dorp wilde binnengaan, kwamen tien melaatse mannen naar Hem toe, die op een afstand bleven staan. En zij verhieven hun stem en zeiden: Jezus, Meester, ontferm U over ons. En toen Hij hen zag, zei Hij tegen hen: Ga heen en toon uzelf aan de priesters. En het gebeurde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden. En toen één van hen zag dat hij genezen was, keerde hij terug, terwijl hij met luide stem God verheerlijkte. En hij wierp zich met het gezicht ter aarde voor Zijn voeten en dankte Hem. En dit was een Samaritaan. Toen antwoordde Jezus en zei: Zijn niet de tien gereinigd? Waar zijn dan de negen anderen? Zijn er dan geen anderen gevonden die terugkeren om God de eer te geven dan deze vreemdeling? En Hij zei tegen hem: Sta op en ga heen. Uw geloof heeft u behouden.  Lukas 17:11-19
_______________________________
Ik luisterde naar haar gebeden vanavond en een golf van overtuiging blies over mijn afgeleide hart.
Ze is acht.
Acht en vol van onbesmet geloof en dankbaarheid, wat vreemd is voor de recente gebeden van deze drukke mama. Voor ze eraan dacht om haar lijst van nachtelijke gebeden op te schrijven (voor de meisjes in haar schoolbus om Jezus te leren kennen, voor genezing van de altijd-aanwezige au op haar knie, voor haar gedachten om niet bang te zijn, en voor ons hele gezin om goed te slapen) stopte ze en verkondigde luidkeels aan God wie Hij is.
Ze dankte Hem dat Hij de enige ware God is.
Ze dankte Hem dat Hij heilig is.
Ze dankte Hem voor Zijn grote kracht die alles beheerst.
Ze dankte Hem dat er niemand is zoals Hij.
Ze dankte Hem dat Hij de Koning van de wereld is.
Ze dankte Hem voor het verslaan van de dood.
Ze dankte Hem dat Hij Degene is die haar ziel heeft gered.
Haar woorden waren kort maar krachtige, maar waar ze tekortschoot in elegantie van spraak, maakte ze dat goed met haar gepassioneerde, oprechte stem die met overtuiging predikte door de gehele bovenverdieping van ons huis.
Ze moet nog een hoop leren, maar dit meisje weet dat ze niets is zonder Jezus. Ze is vol vertrouwen in wie haar God is en haar hart stroomt over van dankbaarheid voor wat Hij voor haar heeft gedaan.
Zucht. Ik ben tweeënveertig en ik heb nog een hoop te leren.
Wanneer ik geen haast had, heeft ze mij deze waarheden krachtig horen verkondigen in onze gezamenlijke gebedstijd. Maar in de hectische routine van het dagelijks leven? Vaak zijn de eerste woorden die over mijn lippen komen in mijn privégesprekken met God geen woorden van dankbaarheid. Ik heb een kilometerslange lijst met verzoeken, een belangrijk schema om aan te houden, een veelheid aan persoonlijke en gezinsbelangen om voor te zorgen en veel te vaak neem ik genoegen met de ontvangende partij te zijn in mijn relatie met God in plaats van de aanbiddende partij. Woorden als: "Help mij, Vader..." en "Heer, wilt U..." overtreffen vaak betuigingen van dankbaarheid en lofprijs.
Maar Heer, ik verlang ernaar om die ene te zijn.
Zoals die ene van de tien melaatsen die was gestopt op zijn weg, vanwege wie Jezus is, verlang ik ernaar om die ene te zijn die nederig aan Uw voeten gevonden kan worden, U luidkeels prijzend voor het nieuwe leven dat U mij heeft gegeven. Ik wil zo getransformeerd worden door Uw heiligheid en geweldige genade dat mijn hart zachter wordt om minder verbonden te zijn met deze wereld en meer getrokken te worden richting een diepere relatie met U. Ik bid voor een oprecht hart van dankbaarheid - dat zich herinnert hoe veel mij is vergeven en dat me motiveert op zo'n manier dat mijn eerste neiging is om de menigte te verlaten, zodat ik met U kan zijn. God, ik wil meer dan alleen wat er voor mij uit te halen is; ik wil dat U alle eer, lofprijs en glorie krijgt die Uw naam toekomt. Ik wil dat de wereld me aan Uw voeten ziet liggen, zodat meer mensen persoonlijk Degene zullen leren kennen die Zijn leven aflegde om wonderen te verrichten - niet alleen in het leven van tien melaatsen - maar in gebroken menselijke harten.
Omdat ik deze vergeving goed ken, Vader, help mijn leven gekenmerkt te laten zijn door dankbaarheid voor U.
“Vergeet nooit dat je bent vergeven. Omarm die waarheid, laat het diep in je hart doordringen en laat de waarheid je van binnenuit veranderen. Geef het dan door.  Uit dankbaarheid voor wat God voor jou heeft gedaan, doe je hetzelfde voor anderen.” – Angela Perritt (Je Bent Vergeven, blz 158)
“En toen één van hen zag dat hij genezen was, keerde hij terug, terwijl hij met luide stem God verheerlijkte. En hij wierp zich met het gezicht ter aarde voor Zijn voeten en dankte Hem.
At His feet,
Whitney


Reacties